HΡΑΚΛΗΣ Ο ΛΑΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ ΔΥΝΑΤΟΣ EDITORIAL 74 TEYXΟΣ

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011 14:08 Τρίτη, 08 Μαρτίου 2011 14:05

Συντάχθηκε απο τον/την info

EDITORIAL 74

Κλείνει η παρένθεση; Έτσι φαίνεται και έτσι ελπίζουμε και ευχόμαστε όλοι μας. Η περίοδος ντροπής για το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου που άνοιξε το 2006 και ζούμε μέσα της όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αρχίζει και μένει πίσω μας. Μια περίοδος που συνοδεύτηκε από απέραντη μιζέρια, πτώση και ανυποληψία. Μια περίοδος που αντί να έχει τον Ηρακλή εκεί που του αξίζει, με φιλοδοξίες, με στόχους και με επιτυχίες, τον είχε να δίνει μάχες επιβίωσης, να πρωταγωνιστεί σε αρνητικές ειδήσεις, να γίνεται δέκτης αρνητικών σχολίων, ακόμα και από άτομα ή ομάδες που ούτε καν θα μπορούσαν να διανοηθούν κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ιστορίας.

Κλασσικό παράδειγμα η μικρή ομάδα της πόλης, το γνωστό ασανσέρ, που όποτε πατάει το κουμπί ο Ηρακλής αλλάζει όροφο. Είχαν καταφέρει από το 2006 και μέχρι πέρσι να μη γνωρίσουν την ήττα από τον Ηρακλή μας και αυτό τους έκανε να θεωρήσουν ότι μπορούν να μας αντικρίζουν ως ίσοι ή (αυτό και αν είναι θράσος) σαν ανώτεροι. Οι αστείοι. Δεν έφταιγαν αυτοί όμως. Εμείς φταίγαμε που τους δίναμε δικαιώματα. Τέρμα το διάλλειμα όμως. Τα κεφάλια μέσα. Η ομάδα μας λες και επίτηδες σκορπούσε βαθμούς αριστερά και δεξιά τόσο καιρό σε μικρούς αντιπάλους. Για να μπορέσει με εμφατικό τρόπο να προσπεράσει τους κάποτε τριταθλητές της Β’, ταυτόχρονα με μια διπλή εντός – εκτός επιτυχία. Μια επιτυχία που βάζει τα πράματα στη θέση τους. Για πάντα.

Αρκετά όμως ασχοληθήκαμε με μια ομαδούλα που από εδώ και πέρα και όσο υπάρχουν αυτοί οι σύλλογοι, η Θεσσαλονίκη και ο αθλητισμός, θα βρίσκεται μονίμως από πίσω μας. Αυτό που έχει σημασία είναι να αντιληφθούμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι τα χρόνια της μιζέριας είναι πίσω μας ανεπιστρεπτί, ότι πρέπει τάχιστα να επαναφέρουμε τον τρόπο σκέψης μας και συμπεριφοράς μας, εκεί που ήταν και εκεί που αρμόζει σε μέλη, παράγοντες, αθλητές, προπονητές και οπαδούς του μεγαλύτερου αθλητικού σωματείου της χώρας. Αρχής γενομένης από το αμέσως επόμενό μας παιχνίδι στο Καυτανζόγλειο με αντίπαλο τον ένα από τους δύο υπερευνοημένους δυνάστες του ελληνικού αθλητισμού. Ένα παιχνίδι στο οποίο όλοι πρέπει να ξαναφορέσουμε το ξεχασμένο στην ντουλάπα κουστούμι της μεγάλης ομάδας. Ο κόσμος γεμίζοντας το γήπεδο και τα ταμεία και ομάδα και τεχνική ηγεσία, χαρίζοντας τους μια πειστική νίκη που θα εδραιώσει τη θέση μας, κρατώντας επίσης ζωντανούς όποιους (έστω και δύσκολους) υψηλούς στόχους μπορεί να έχει η ομάδα. Μία νίκη που θα μετατρέψει σε ακόμα πιο πετυχημένο πάρτι τα 2 επόμενα παιχνίδια εντός έδρας της ομάδας. Μια νίκη που θα υπενθυμίσει ακόμα και στους πιο δύσπιστους εχθρούς μας ότι επιστρέψαμε. Και όσοι τόσο καιρό είχανε στρογγυλοκαθήσει και βολευτεί στη θέση που μας ανήκει, καιρός είναι να αρχίσουν να τα μαζεύουν και να του δίνουν. Επιστρέψαμε και θα μείνουμε.